Na also.Geet dach! No der Publikatioun vun engem éischten Artikel op dësem Site iwwer de François Bausch, kënnt Beweegung an d’Politik. De sougenannte “bureau” vun der Chamber huet gëschter eng éischte Kéier driwwer diskutéiert an et ass unzehuelen, datt et net dobäi wäert bleiwen. Et stellen sech nämlech eng Partie Froen, iwwer de Bausch selwer, an iwwer d’Deontologie vun engem Deputéierten am allgemengen. Virop stellt sech allerdéngs och d’Fro: virwaat huet keen eenzege Volleksvertrieder op déi zwou Condamnatiounen vun hirem gréngen Aarbechtskolleeg net éischter reagéiert?
Well et ass net alldeeglech, datt en Deputéierten an 1. an an 2. Instanz vun de Geriichter fir schëlleg geklaakt gëtt. Bei der CSV schéngen se elo waakereg ze ginn, et wär wuel besser gewierscht, scho virum 14. Oktober aktiv gewierscht ze sinn. An Däitschland oder a Frankräich wier den Drock op dee betraffene Politiker esou héich geschaukelt ginn, datt hie wuel hätt mussen demissionnéieren – wat ech perséinlech fir iwwerdriwwen halen. Mä,
et ass en no-go, datt iwwer des Condamnatioun mol net an der Ëffentlechkeet geschwat gouf! Besonnesch am Fall François Bausch, deen Tendenz huet, als Saubermann opzetrieden an deen an dësem konkrete Fall duerchaus berechtecht un alle Fisselle gezunn huet, fir eng Regierung duerch d’SREL-Affaire un d’Falen ze bréngen. Ëmmerhinn war hien 2013 net nëmme Member vun der parlamentarescher Enquêtekommissioun, ma och nach hire Rapporteur. De Mann huet also mussen d’Konklusiounen zéien, zu där déi verschidde Memberen aus där Kommissioun koumen. Dat huet hien och gemaach, awer well hien d’Waasser net konnt halen, huet de Rapporteur seng perséinlech Konklusiounen op sengem eegenen Internetblog gezunn, an zwar virum offizielle Rapport!
“…Domadder mécht een sech net richteg strofbar, ma et ass och net grad déi fein Manéier…”
op eng gewësse Manéier kann een him jo de Virworf maachen, hien hätt – absichtlech oder net- probéiert, d’Meenung vun deenen anere Kommissiounsmemberen ze beaflossen. Et war allerdéngs wahrscheinlech éischter esou, datt de Mann d’Méiglechkeet geroch huet, de Jean-Claude Juncker zur Demissioun ze zwéngen, an datt hien nervlech extreem ugespaant wor. Ech bleiwen awer der Meenung, datt dës Condamnatioun muss vun der Politik duerchgeschwat ginn, datt den heidegen Nohaltegkeets- a Verdeedegungsminister (sic) soll säi Mea Clupa maachen, mat der Feststellung:och déi Gréng sinn nëmme Mënschen!
